Iets met kaartjes

Vorig jaar rond deze tijd was ik druk in de weer met de grande finale van ‘een kaartje per dag’. Het project waarbij ik een jaar lang, íedere dag, een kaartje postte. Nu ik er zo aan terugdenk, denk ik echt: waarom? Haha. Nee, het was ook wel echt een tof project. En het heeft me, zo in het eerste jaar na m’n val, ook zéker geholpen.

Maar goed, het blijkt dat ik iets met kaartjes heb. Want ook dit jaar ben ik er weer druk mee in de weer. Maar dan wel next level. Dit jaar heb ik namelijk mijn eigen kerstkaartjes uitgebracht. En als ik ze vergelijk met wat ik in 2018 aan kaartjes heb gemaakt, is het écht next level.
Waren eerdere kaartjes allemaal in ‘een oplage van 1 stuk’, deze heb ik in grote getalen laten drukken. (Én ik heb er al bijna 300 (!) van verkocht!)

Bovendien heb ik de illustraties van deze kaartjes geschilderd (waterverf). En dat was een skill die ik in 2018 nog niet beheerste. Dus ook wat dat betreft: next level.

Waar mijn kaartjes vorig jaar een afsluiting waren van een project, zie ik ze dit jaar als een begin. Want het succes van deze kaartjes wil ik graag voortzetten. Met een webshop bijvoorbeeld. Die nog gebouwd moet worden, maar die er zéker gaat komen. Mijn doel was namelijk om die met de opbrengst van deze kaartjes te financieren. En dat is gelukt.

Dus: stay tuned. Voor mijn ‘iets met kaartjes’-plannen.

Een afkorting rijker: PCS

Yes! Ik heb weer een nieuwe afkorting ontdekt: PCS.
Ik had hem al eerder voorbij zien komen, maar wist nog niet precies wat het inhield. En heel eerlijk: ik kon hem ook niet zo goed onthouden. Inmiddels lukt dat wel. En is het zelfs de stempel die ik mezelf ‘op het hoofd druk’. Niet dat ik per se een stempel nodig heb, maar het maakt het ergens wel makkelijker. Het uitleggen, inlezen, strijden, vinden van mogelijkheden, en misschien zelfs het stukje begrip.

Ik weet het, eerder had ik het over NAH. Maar PCS it is!
Misschien is PCS zelfs wel een vorm van NAH? <insert thinking smiley> Ik weet het niet. Uitzoeken kost me in ieder geval te veel energie. 

Anyhow: PCS. Ofwel: postcommotioneel syndroom.
Zegt je misschien nog niets. Maar het is dus de naam die op de stempel staat voor ‘langdurige klachten na hersenschudding’.
Inderdaad: ‘Hi there, this sounds like me!’.

En zoals hier te lezen valt wordt “voor patiënten met PCS meestal een multidisciplinaire behandelaanpak aangedragen binnen revalidatiecentra die gespecialiseerd zijn in (licht) traumatisch hersenletsel”. En laat dat nu precies zijn wat ik op de planning hebt staan. Volgende week volgen de intakegesprekken, dus dan weet ik pas écht of ik kan gaan starten. Maar ik, en mijn stempel, kijken er in ieder geval alvast naar uit.